ქარბუქი საქართველოს ტერიტორიაზე

ქარბუქიან დღეთა რიცხვის მრავალწლიური სვლა 1966 წლიდან დღემდე ზოგადად ხასიათდება დაღმავალი ტრენდით.კლიმატის ცვლილების პირობებში, განსაკუთრებით, ინტენსიური გლობალური დათბობის დაწყებიდან (1990 წ.) ქარბუქიან დღეთა რიცხვის როგორც საშუალო ასევე მაქსიმალური წლიური მაშვენებელი კლებულობს. მიზეზად შეიძლება ჩაითვალოს ის, რომ გლობალური დათბობის განვითარებიდან გამომდინარე ზამთარში შემცირებულია მყარი ნალექის (თოვლის სახით) რაოდენობა, რაც პირდაპირ კავშირშია ქარბუქის შემცირებასთან.

ქარბუქიან დღეთა საშუალო წლიური რიცხვის და ხანგრძლივობის გამოკვლევამ ცხადყო, რომ ქარბუქიანობა განსაკუთრებით მაღალია საუღელტეხილო გადასასვლელებზე, სადაც როგორც ადგილობრივი, ასევე საერთაშორისო მნიშვნელობის საავტომობილო გზები მდებარეობს. ხანგრძლივი ქარბუქები, რომლებიც საფრთხეს უქმნის ქვეყნის ეკონომიკას ძირითადად დაიკვირვება საუღელტეხილო გადასასვლელებზე, სადაც მათი საშუალო წლიური ხანგრძლივობა 600-900სთ.-ის ფარგლებშია, ხოლო ცალკეულ რაიონებში 1000სთ.-ს აჭარბებს.